عید سیزده بدر ماه رمضون و افطاریا شب یلدا همه ی اینا برای من شروع یه کابوسه از چند وقت قبلش مامان شروع میکنه به غر زدن راجع به خاندان پدری... و اینکه از هیچکدومشون خوشش نمیاد و چشم دیدن هیچکدومو نداره و اینکه دلش میخواد خونه بمونه حوصله بیرون رفتن نداره کاش میشد خودمون 4 تا فقط باهم می بودیم و..... و برعکس مامان من دلم میخواد تو این شبا حتی اگه چشم دیدن کسی و توی فامیل ندارم بازم برم توی جمع خانواده و ... کلی از بین یه عالمه آدم بودن کیف کنم واقعا اونی ک این رسمارو ابداع کرده به این فکر نکرده بوده با این مشکلا چیکار باید کرد؟؟ مثلا خودش با زنش دعواش نمیشده ک با فامیل خودشون باشن یا فامیل زنش؟؟؟